Heb je soms het gevoel dat je in je herstelproces uit functionele freeze maar geen voortgang lijkt te maken?
Je bent al weken of maanden bezig bent met je helingsproces; ademhalingsoefeningen, zenuwstelselregulatie, rustmomenten, …. en het lijkt alsof er niets verandert.
Sterker nog: soms heb je zelfs het gevoel dat je achteruitgaat.
Je raakt gefrustreerd, vraagt je af waarom je het nog doet en of er überhaupt wel iets gaat veranderen ooit. Meer nog, misschien ga je zelfs twijfelen aan jezelf.
VERANDERING BEGINT HEEL KLEIN
Laat me jou dan alvast geruststellen én iets vertellen wat je misschien nog niet vaak gehoord hebt:
– Verandering begint zelden met een grote doorbraak.
– Het begint in de kleinste, stilste signalen.
Signalen die zó subtiel zijn dat je ze misschien helemaal niet herkent als heling.
Hieronder beschrijf ik 7 vroege signalen van regulatie: signalen die erop wijzen dat je zenuwstelsel wél aan het helen is en langzaam uit functionele freeze komt, ook als het helemaal niet zo voelt.
Je kan deze signalen ook bekijken of beluisteren via de mini-podcast op Youtube: 7 vroege signalen dat je zenuwstelsel aan het loskomen is uit functionele freeze.
1. Je merkt weer kleine lichamelijke sensaties
Misschien merk je ineens de spanning in je schouders, een warme gloed in je borst of je voelt plots hoe je voeten de grond raken. Misschien merk je dat je kaak gespannen is, dat je adem hoog zit, of dat je hart sneller klopt… Dit had je eerder nog niet opgemerkt.
Daarvoor leefde je vooral “in je hoofd” en dat kwam niet zomaar. Je zenuwstelsel zorgt bij een dorsale shutdown of bij functionele en chronische freeze namelijk voor een bepaalde graad van verdoving zodat jij wat te pijnlijk of overrompelend is niet hoeft te voelen. Het snijdt jou daarom af van je lichaam omdat voelen niet zo veilig is.
Nu je zenuwstelsel zich veiliger begint te voelen, word je weer terug uitgenodigd in jouw lichaam.
En ja… dat kan vreemd of overweldigend zijn. Maar dit is géén terugval.
Dat is je systeem dat zegt: “Het is nu veilig genoeg om terug contact te maken.”
En ja … dat kan in het begin niet meteen opvallen omdat je niet meer gewend bent te luisteren naar de signalen van je lichaam.
En ja, … misschien had je dit niet herkend als vooruitgang omdat het nog heel ver afstaat van jouw wens of visie op je gezonde herstelde zelf.
2. Je emotionele wereld ontdooit
Aansluitend op het voelen van je lichamelijke sensaties, kan je opnieuw een groter palet aan emoties beginnen voelen, met meer nuances : verdriet, angst, boosheid, liefde, dankbaarheid, … Emoties die je misschien jaren hebt weggeduwd of niet meer écht kon voelen, komen terug op bezoek.
Dit is een grote win: je voelt terug. Zowel het fijne als het minder fijne.
En die rollercoaster kan verwarrend zijn. Je kan denken: “Waarom word ik nu zó emotioneel?”
Maar dit is een positief teken. Het betekent dat jouw systeem weer ruimte maakt om te voelen.
Dat wil zeggen dat het voelt, dat het veilig genoeg is om niet langer alles te verdoven of af te vlakken.
Belangrijk is dat je dit proces begrijpt voor wat het is, geleidelijk aan op gang brengt én ondersteunt. Zoniet loop je de kans al snel opnieuw overweldigd te worden en ga je opnieuw de bevriezing in.
In mijn online groepstraject RECONNECT werken we vanaf het begin, heel gelaagd aan meer veiligheid zodat dit proces van voelen, vrij neutraal terug online kan komen zonder meteen grote emoties of levenskwesties aan te pakken. Capaciteit opbouwen om veiligheid te voelen is een eerste en cruciale stap in je herstel.
3. Je zucht dieper en vaker
Plots merk je dat je vaker zucht of gaapt. Zomaar. Zonder reden.
Dat gebeurt niet zomaar. Dat is je parasympathisch zenuwstelsel, je “rust en herstel”-systeem, dat zachtjes terug online komt.
Je lichaam laat spanning los. Spontaan. Zonder dat jij dat bewust moet sturen via regulerende oefeningen of technieken.
Elke diepe zucht is eigenlijk een fluistering van je systeem: “Ik kan even ontspannen.”
4. Je ervaart korte momenten van echte aanwezigheid
Plots merk je het warme water op je handen als je afwast.
Of je hoort de vogels buiten, ziet de bladeren in de wind, voelt je hartslag.
Eén van de deelnemers van RECONNECT vertelde in een groepscall nog dat hij tijdens het wandelen met de hond meer de bladeren aan de bomen opmerkt of de lucht waar hij eerder gewoon in gedachten verzonken was en niet aanwezig was in het nu.
Als je lang afgesneden leefde van de beleefde ervaring van het nu, omdat het veiliger voelde niet te voelen of niet aanwezig te zijn, zijn dit GROTE kleine momenten.
Je zenuwstelsel test voorzichtig: “Is het ‘hier en nu’ veilig?”
En telkens het antwoord ja is, groeit dat vertrouwen.
5. Rust voelt niet langer onveilig
Waar stilte vroeger onrust opriep en je reflexmatig greep naar je telefoon, TV of iets om handen te hebben, kan je nu gewoon zijn.
Rust begint weer als rust te voelen.
Niet als leegte. Niet als gevaar.
Je zenuwstelsel leert: ‘niets doen’ is niet ‘in gevaar zijn’.
Dit is zó’n belangrijke shift want echte regulatie groeit in de ruimte die stilte biedt.
6. Kleine keuzes voelen minder zwaar
Welke kleren trek ik aan? Wat eten we vandaag? Wat ga ik eerst doen vandaag?
Beslissingen die vroeger eindeloos veel energie kostten, gaan nu net iets vlotter.
Dat komt omdat je zenuwstelsel stilaan leert dat niet elke keuze levensbedreigend is.
De dreigingsscanner in je brein staat niet meer constant op rood.
Er wordt opnieuw meer onderscheid gemaakt tussen belangrijke beslissingen en gewone alledaagse routinematige activiteiten.
En dat is vooruitgang, subtiel en tegelijk heel krachtig.
7. Je ochtenden voelen minder als een alarm
Ken je dat gevoel van wakker worden en meteen overvallen worden door angsten, doemgedachten, zorgen maken,…?
Alsof je in een koude plas gegooid wordt en je lichaam in overlevingsmodus schiet nog voor je goed en wel rechtop zit.
Wanneer je zenuwstelsel begint te kalmeren, wordt dat moment zachter.
Er sluipt rust binnen tussen het wakker worden en het ‘aan’ gaan.
Misschien klein, misschien maar een paar seconden in het begin maar dat is precies waar heling begint.
In mijn programma RECONNECT leer ik mijn deelnemers ook technieken om dit moment nog zachter te maken en volledig te benutten zodat het ook nog eens effect heeft op het verdere verloop van hun dag en de regulatie van hun zenuwstelsel.
Helen en meer regulatie brengen in je zenuwstelsel behoeft niet altijd mega grote veranderingen. Integendeel, kleine aanpassingen, die meesurfen op je biologische wetmatigheden en de werking van je zenuwstelsel respecteren voelen het veiligst voor jouw lichaam en zorgen voor de ECHTE verandering. Subtiel en laagje per laagje.
The messy middle
Als je middenin dit proces zit, kan dit heel frustrerend zijn.
Je wil vooruitgang zien. Iets tastbaars.
Maar echte zenuwstelselregulatie werkt niet in grote sprongen.
Het werkt in kleine, trage verschuivingen die samen een stevig fundament vormen.
Dus als je jezelf herkent in deze signalen, hoe klein ook, weet dan:
– je bent niet vastgelopen.
– Je gaat niet achteruit
– je bent daadwerkelijjk aan het helen.
Blijf mild. Blijf aanwezig. Blijf oefenen.
En vertrouw erop dat elke kleine zucht, elke traan, elke seconde stilte, telt.
Als je dit soort inzichten wil verdiepen en stap voor stap wil leren hoe je dit proces kan ondersteunen dan is dat precies wat ik je leer in mijn RECONNECT-traject.
Klik hier als je meer wil weten over RECONNECT.
VERVOLGSIGNALEN
Deze blogpost kan je ook bekijken in een Youtube-video en is de eerste van een tweedelige reeks. Het tweede deel gaat over de volgende stap in je reis: wanneer je zenuwstelsel niet alleen begint te ontspannen maar ook echt begint te vertrouwen in het nu. Je kan hem hier bekijken:
